Piotr Czajkowski i inni kompozytorzy rosyjscy

Nowatorstwo w muzyce rosyjskiej polegało na zwalczaniu prądów, jakie do muzyki wprowadził Ryszard Wagner, natomiast przedstawiciele narodowej muzyki rosyjskiej upodobali sobie Hektora Berlioza. Ich nieoficjalnym przywódcą był Wladimir Stasow. Zwalczali oni także rodzimych kompozytorów, do których należeli Anton Rubinstein, założyciel Konserwatorium Muzycznego w Petersburgu oraz przede wszystkim Piotr Czajkowski, którego pierwotnym planem na zycie było piastowani stanowiska w administracji państwowej. Ostatecznie Czajkowski porzucił stanowiska państwowe i zajął się tylko i wyłącznie komponowaniem muzyki. Styl muzyczny Czajkowskiego łączył w sobie elementy zarówno narodowe, jak i zachodnioeuropejskie, oraz przeniknięty był głębokim emocjonalizmem, subtelnością liryczną , uczuciowy śpiewem. Czasem nawet zarzucano emocjonalizmowi muzyki Czajkowskiego charakter przesadzony, nadmierny i wręcz chorobliwy. Mimo tego, ze Czajkowski był typowym neoromantykiem, w jego muzyce jako forma przeważa tradycyjna forma klasyczna. Wzorem dla Czajkowskiego był przede wszystkim Mozart, chociaż w jego najsłynniejszych kompozycjach baletowych zarysowały się wpływy muzyki francuskiej (na przykład Bizeta), w takich kompozycjach jak Jezioro Łabędzie, Snieżka, Dziadek do orzechów.
3. Muzyka polska w epoce pomoniuszkowskiej.
Mimo zdobyczy technicznych w muzyce, po jakie sięgnęli Fryderyk Chopin i obóz neoromantyków, muzyka polska po Moniuszce nie potrafiła wykorzystać tychże osiągnięć. Polscy kompozytorzy wzrowoali się przede wszystkim na kompozytorach niemieckich, takich jak Mendelssohn czy Schumann, pozostawiając muzykę francuską zupełnie na boku. Ze względu na warunki polityczne w jakich znalazły się polskie tereny, czyli brak niepodległości państwa polskiego, muzyka nie mogła rozwijać się w pełni. Praktycznie istniała poza Warszawa ani stała orkiestra, ani opera. Sam ruch muzyczny skoncentrowany był w dużych miastach, takich jak Warszawa, Lwów i Kraków. Poza tym funkcjonowały niewielkie, drobne formy muzyczne w postaci muzyki fortepianowej, pieśni z akompaniamentem fortepianu czy też chóry, przede wszystkim chóry męskie, taki jak chór Lutnia, który działał zarówno w Warszawie, jak i Lwowie, oraz chór lwowski Echo. Właśnie w dużych miastach, będących formami koncentracji życia muzycznego, działali kompozytorzy polscy. Nalzał do nich Władysław Żeleński, który był dyrektorem konserwatorium w Krakowie. Szczególną popularność zyskały jego chóry męskie oraz uwertury wykonywane przez orkiestrę, takie jak Echa leśne czy W Tatrach. Jest także autorem oper: Konrad Wallenrod, Goplana, Janek i Stara Baśń.

Pozostali twórcy polscy epoki pomoniuszkowskiej
Wielostronnym działaczem muzycznym był Zygmunt Noskowski, który działał przede wszystkim w Warszawie. Był uczniem Stanisław Moniuszki. Słynie przede wszystkim z tańców krakowiaków, jednak największą wartość przedstawiają jego kompozycje...
Młoda Polska
Młodą Polskę reprezentują tacy kompozytorzy, którzy przeciwstawiali się tradycji, a nowe wzory czerpali przede wszystkim z muzyki rosyjskiej w wykonaniu Piotra Czajkowskiego, oraz Aleksandra Skriabina, a także z muzyki w wykonaniu Ryszarda Straussa....
Karol Szymanowski i Młoda Polska
Niewątpliwie największym talentem muzycznym okresu młodej polski odznaczał się Karol Szymanowski, który do perfekcji opanował także grę pod względem technicznym. W okresie przedwojennym Szymanowski komponował przede wszystkim pieśni i pozostawał...
karty menu Profesjonalny hosting serwerów dla Ciebie!